วันนี้เอาบางส่วนของการ์ดพลังท่านไอเซ็น(การ์ดพลังเป่ายิ้งฉุบงานBR.EXE)ที่ยังลงสีไม่เสร็จมาแปะให้ชม (เสร็จแต่ผิวกับผม เอ้อ โฮเงียคุด้วย เอิ๊กกกกกกก)

อันนี้ไอเซ็นลายเส้นครับ ก่อนลงสี

Aizen

อันนี้ก็ไอเซ็นตอนลงสีแล้ว(แคปมาให้แต่หน้า เพราะยังลงไม่เสร็จทั้งตัวครับ----)

Aizen

ตอนแรกก่อนลงสี มีคนเม้นต์ว่าไอเซ็นหน้าเด็ก แต่พอลงสีปุ๊บ....//ไอเซ็น...เอ็งหน้าโฉดว่ะ...

อันนี้โฮเงียคุที่ไอเซ็นถือครับ

Hougyaku

 

ลงสี....โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กุอยากมีเม้าส์ปากกา!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!(คร่ำครวญครับ คร่ำครวญ) ลงสีก็แสนจะยากแต่ประเด็นคือ ผมไม่มีตังค์ซื้อแท็ปเล็ตนั่นเอง...T T

นั่งลากซะเมื่อยเลยล่ะครับT T(แต่เมิงคิดว่าเมิงมีแท็ปเล็ตแล้วจะลงสีเก่งขึ้นเรอะ...ประเด็นอีกเรื่องคือ กุขี้เกียจลากแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย) //ขอโทษที่พูดคำไม่สุภาพเยอะนะครับกับเอนทรี่นี้...

ลิงค์รายละเอียดงานBR.EXEครับผม

http://brex-event.exteen.com/

อยากมีเม้าส์ปากกาโว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย(ลงท้ายด้วยคำพูดไม่สุภาพอีกแล้ว...เด็กดีอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะครับ 555+)

งานBRผมขึ้นไปร้องเพลงด้วยนะครับ ใครอยากเห็นยมทูตติงต๊องร้องเพลงก็ไปเจอกันที่งานนะครับผม 555+

วันนี้....

 

ใจผมลงไปอยู่กับตาตุ่ม.....

 

นึกว่าวันนี้จะวันสุดท้ายของชีวีผมแล้ว.... -_-"....

 

 

 

วันนี้ผมไปเซเว่น...ผมง่วงอยู่พอดี (แต่โดปกาแฟไปแล้ว...)

แม่ให้ผมไปทำธุระกดเงินที่ตู้ATMที่หน้าเซเว่น...

ผมก็...กด...แต่ก่อนกด...ผมไปจ่ายเงินกับซื้อของในเซเว่นก่อน....

 

 

แล้ว....

 

ก็ออกมากด...ได้เงินมา...ออกไปจากตู้ATM....กลับบ้าน....

 

 

พอถึงบ้าน...เอาเงินที่กดกับเงินทอนที่ไปจ่ายเงินให้แม่...

 

พอแม่ถาม...ว่าบัตรอยู่ไหน....

.

.

.

.

.

 

 

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

(เสียงใจตกไปอยู่ตาตุ่ม...)

 

ปรากฏว่า....

 

 

 

ผมลืมบัตรไว้ในตู้ATM!!!!!
.

.

.

.

อดรีนารินในตัวสูบฉีด...ความรู้สึกง่วงงงหายไปในบัดดล ...รู้สึกถึงแรงกดดันวิญญาณมหาศาลของพระมารดา เมื่อนั้น.....พอท่านจะเปิดปากเตรียมปล่อยคมมีดวาจาปล่อยท่าด่ามหาศาลอยู่นั้น...พลังเท้าเหินระดับโซนีดก็รีบพังประตูบ้านออกไปตามหาไอเท็มพลังวิตามินMในทันที!!!!

.....

 

 

.....ระหว่างที่เท้าเหินอยู่ ...ก็ไหว้เจ้าที่เจ้าทางไปตลอดทาง...(ทางอันแสนไกล...ระดับบ้านกับเซเว่นอยู่ห่างกันไม่ถึง10เมตร)

 

ขอให้เจอไอเท็มที่ตามหาอยู่ด้วยเถิด....เพี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงง >/l\<''

แต่....

 

.

.

.

.

 

แต่พอไปถึงหน้าสถานที่สำคัญ...ปรากฏว่า....

 

ไอเท็มสำคัญมันไม่ได้อยู่ที่นั่นซะแล้ว!!!!

หัวใจน้อยๆของผมแทบจะแหลกสลายอยู่ตรงนั้น.... (oqO)lll

ลมขึ้นมาจุกถึงลิ้นปี่...แทบจะล้มทั้งยืน... 

กลับบ้านมา...(โดยที่ไม่ได้ถามที่เซเว่นว่ามีใครเอาบัตรไปฝากไว้รึเปล่า...)

แม่ถามว่า"เอ็งไปถามที่เซเว่นรึยัง?"

.

.

.

.

.

ใช้โซนีดวิ่งไปอีกครั้ง!!!! ด้วยความหวังว่าจะเจอของวิเศษอีกครั้ง!!!

ระหว่างทางก็ไหว้เจ้าที่เจ้าทางอีกรอบ....(ระหว่างที่กำลังใช้โซนีดวิ่งไปตามถนน ก็ไหว้อยู่นั่นล่ะ)

 

เมื่อย่างเท้าเข้าไปในเซเว่น... 

ไอ้การัน: พี่!...มีใครเอาไอเท็มพันปีมาฝากไว้รึเปล่า!!!?

พนักงานเซเว่น: อ๋อ...เจ้าตามหาเจ้าสิ่งนี้อยู่ใช่รึไม่?...(เอาบัตรATMขึ้นมาโชว์...)

ไอ้การัน: (มองบัตรเหมือนมองไอเท็มที่เฝ้าหามานาน....) อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก....ถูกต้องแล้วคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!!!! >w< (ลัลล้าเต็มที่!!!!!)

ขณะนั้น ...ผู้ผิดพลาดมองไอเท็มวิเศษด้วยหัวใจที่พองโต...จากหัวใจที่เหี่ยวแห้ง กลายเป็นหัวใจที่ชุ่มชื้นไปด้วยน้ำหล่อเลี้ยงแห่งความหวังที่จะไม่โดนสำเร็จโทษจากอาญาสิทธิ์ของพระมารดา!!!

หลังจากนั้นก็เอาไอเท็มวิเศษกลับมาบ้านหลังจากขอบคุณพี่พนักงานเซเว่นแล้ว...ผมก็รอดพ้นอาญาสิทธิ์ของพระมารดา...

 

หน้าเสียดายที่ไม่ทราบว่าคนที่เอาบัตรมาฝากที่เซเว่นเป็นใคร...แต่ก็ขอขอบพระคุณอย่างมากๆ ที่ทำให้ผมรอดตายในวันนี้ครับ...ขอบพระคุณจริงๆ

 เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...การจะทำกิจกรรมอะไรซักอย่างเกี่ยวกับเงินๆทองๆ เป็นกิจกรรมที่ต้องระมัดระวังอย่างมากๆ(ที่จริงก็ต้องระวังทุกเรื่องนั่นแหละ...) ขนาดเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมทำให้แม่ประจำ วันดีคืนดียังมีเรื่องขนาดนี้...สำคัญมากนะครับนี่...

นี่เป็นแค่หนึ่งในหลายร้อย ของความป๋ำๆเป๋อๆอย่างร้ายกาจของไอ้การันครับ

ใครมีประสบการณ์อย่างตื่นเต้นๆ ลองๆเอามาแชร์ๆกันนะครับ(ฮา)

 

 

edit @ 1 May 2008 10:05:20 by Galalian Schteiner

สวัสดีครับ ทุกคนมีเมนูของกินที่ชอบกันใช่ม่า...มาแนะนำกันหน่อยดีกว่า ผมเองก็มีเมนูที่ชอบกินเหมือนกันคร้าบบบ

วันนี้ขอนำเสนอ....มะม่วงสุกกับข้าวสวย คร้าบบบบ

ช่วงนี้เป็นหน้ามะม่วง ที่อยุธยาก็เลยมีมะม่วงให้สอยเยอะเลย ผมกลับอยุธยาช่วงสงกรานต์เลยได้มาเป็นรังๆเลย ซักราวๆ10กิโลได้มั้งครับ^^

ก็เลยได้กินข้าวสวยร้อนๆกะมะม่วงของโปรด อย่างวันนี้ก็เพิ่งจะได้กินเมื่อกลางวันนี่เอง...

ข้าวสวยกะมะม่วงสุก1ลูก เวลาลงมีดฝานแก้มมะม่วงสุก... แล้วค่อยๆใช้ช้อนตักเนื้อมะม่วงขึ้นมา...

มะม่วงสุกคลุกเคล้ากับข้าวสวยหอมกรุ่นร้อนๆ...///-..-///

 

 

แต่แม่ผมชอบบอกว่า "กินอะไรเหมือนคนแก่" อ้าววววววววววววว ก็ผมชอบนี่นา ไม่มีใครคิดว่ามันอร่ยบ้างเรอะ???

 

 

ระหว่างที่กินก็นึกถึงอากงที่เสียไปขึ้นมา....

 

 

อากงของผมก็ชอบกินข้าวสวยกะมะม่วงสุกแบบนี้เหมือนกัน...ตอนเด็กๆ ผมกลับมาจากโรงเรียนอนุบาล เวลามีมะม่วงสุกก็จะเอามากินกะข้าวสวยด้วยกันบ่อยๆ โดยแบ่งกันคนละแก้ม ส่วนเม็ดอากงก็ให้ผมกิน

อร่อยมากๆเลย ว่าแล้ว...ก็คิดถึงตอนนั้นเหมือนกันน้า....

ตอนนั้นได้นั่งกินกันสองคนมันมีความสุขมากๆเลย แต่พอนั่งกินคนเดียว ตอนนี้...มันก็...เหงาๆนะครับ

ถ้าได้นั่งกินด้วยกันอีกก็ดีน่ะสิ....

 

 

แต่มันเป็นไปไม่ได้แล้วนี่เน้อ...

______________________________________________________________

ภาครำรึกความหลังผ่านไป ทีนี้ก็มาถึงแฟนอาร์ตกันครับ^^

 

แฟนอาร์ตบลีชหมือนเดิม เพิ่งเสร็จเมื่อกลางวันนี้เองครับ

รูปฮาริเบล หนึ่งใน10เอสปาดาครับ

 Haribel

ลงเสร็จก็....จรลี...................

edit @ 20 Apr 2008 22:39:39 by Galalian Schteiner