Aizen ~ BL3ACH

วันนี้....

ใจผมลงไปอยู่กับตาตุ่ม.....

นึกว่าวันนี้จะวันสุดท้ายของชีวีผมแล้ว.... -_-"....

วันนี้ผมไปเซเว่น...ผมง่วงอยู่พอดี (แต่โดปกาแฟไปแล้ว...)

แม่ให้ผมไปทำธุระกดเงินที่ตู้ATMที่หน้าเซเว่น...

ผมก็...กด...แต่ก่อนกด...ผมไปจ่ายเงินกับซื้อของในเซเว่นก่อน....

แล้ว....

ก็ออกมากด...ได้เงินมา...ออกไปจากตู้ATM....กลับบ้าน....

พอถึงบ้าน...เอาเงินที่กดกับเงินทอนที่ไปจ่ายเงินให้แม่...

พอแม่ถาม...ว่าบัตรอยู่ไหน....

.

.

.

.

.

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(เสียงใจตกไปอยู่ตาตุ่ม...)

ปรากฏว่า....

ผมลืมบัตรไว้ในตู้ATM!!!!!
.

.

.

.

อดรีนารินในตัวสูบฉีด...ความรู้สึกง่วงงงหายไปในบัดดล ...รู้สึกถึงแรงกดดันวิญญาณมหาศาลของพระมารดา เมื่อนั้น.....พอท่านจะเปิดปากเตรียมปล่อยคมมีดวาจาปล่อยท่าด่ามหาศาลอยู่นั้น...พลังเท้าเหินระดับโซนีดก็รีบพังประตูบ้านออกไปตามหาไอเท็มพลังวิตามินMในทันที!!!!

.....

.....ระหว่างที่เท้าเหินอยู่ ...ก็ไหว้เจ้าที่เจ้าทางไปตลอดทาง...(ทางอันแสนไกล...ระดับบ้านกับเซเว่นอยู่ห่างกันไม่ถึง10เมตร)

ขอให้เจอไอเท็มที่ตามหาอยู่ด้วยเถิด....เพี๊ยงงงงงงงงงงงงงงงงง >/l\<''

แต่....

.

.

.

.

แต่พอไปถึงหน้าสถานที่สำคัญ...ปรากฏว่า....

ไอเท็มสำคัญมันไม่ได้อยู่ที่นั่นซะแล้ว!!!!

หัวใจน้อยๆของผมแทบจะแหลกสลายอยู่ตรงนั้น.... (oqO)lll

ลมขึ้นมาจุกถึงลิ้นปี่...แทบจะล้มทั้งยืน... 

กลับบ้านมา...(โดยที่ไม่ได้ถามที่เซเว่นว่ามีใครเอาบัตรไปฝากไว้รึเปล่า...)

แม่ถามว่า"เอ็งไปถามที่เซเว่นรึยัง?"

.

.

.

.

.

ใช้โซนีดวิ่งไปอีกครั้ง!!!! ด้วยความหวังว่าจะเจอของวิเศษอีกครั้ง!!!

ระหว่างทางก็ไหว้เจ้าที่เจ้าทางอีกรอบ....(ระหว่างที่กำลังใช้โซนีดวิ่งไปตามถนน ก็ไหว้อยู่นั่นล่ะ)

เมื่อย่างเท้าเข้าไปในเซเว่น... 

ไอ้การัน: พี่!...มีใครเอาไอเท็มพันปีมาฝากไว้รึเปล่า!!!?

พนักงานเซเว่น: อ๋อ...เจ้าตามหาเจ้าสิ่งนี้อยู่ใช่รึไม่?...(เอาบัตรATMขึ้นมาโชว์...)

ไอ้การัน: (มองบัตรเหมือนมองไอเท็มที่เฝ้าหามานาน....) อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก....ถูกต้องแล้วคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!!!!! >w< (ลัลล้าเต็มที่!!!!!)

ขณะนั้น ...ผู้ผิดพลาดมองไอเท็มวิเศษด้วยหัวใจที่พองโต...จากหัวใจที่เหี่ยวแห้ง กลายเป็นหัวใจที่ชุ่มชื้นไปด้วยน้ำหล่อเลี้ยงแห่งความหวังที่จะไม่โดนสำเร็จโทษจากอาญาสิทธิ์ของพระมารดา!!!

หลังจากนั้นก็เอาไอเท็มวิเศษกลับมาบ้านหลังจากขอบคุณพี่พนักงานเซเว่นแล้ว...ผมก็รอดพ้นอาญาสิทธิ์ของพระมารดา...

หน้าเสียดายที่ไม่ทราบว่าคนที่เอาบัตรมาฝากที่เซเว่นเป็นใคร...แต่ก็ขอขอบพระคุณอย่างมากๆ ที่ทำให้ผมรอดตายในวันนี้ครับ...ขอบพระคุณจริงๆ

 เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...การจะทำกิจกรรมอะไรซักอย่างเกี่ยวกับเงินๆทองๆ เป็นกิจกรรมที่ต้องระมัดระวังอย่างมากๆ(ที่จริงก็ต้องระวังทุกเรื่องนั่นแหละ...) ขนาดเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมทำให้แม่ประจำ วันดีคืนดียังมีเรื่องขนาดนี้...สำคัญมากนะครับนี่...

นี่เป็นแค่หนึ่งในหลายร้อย ของความป๋ำๆเป๋อๆอย่างร้ายกาจของไอ้การันครับ

ใครมีประสบการณ์อย่างตื่นเต้นๆ ลองๆเอามาแชร์ๆกันนะครับ(ฮา)

edit @ 1 May 2008 10:05:20 by Galalian Schteiner